جستار – اقتصاد مقاومتی

دوماً، اقتصاد سلامت سهم زیادی در اقتصاد کشور دارد. این مقدار برای ایران در سال 2007 حدود 4/6% از تولید ناخالص ملّی بوده است. برای مثال برنامه پزشک خانواده یکی از برنامه هایی است که در سالهای اخیر از طرف وزارتخانه اجرا می گردد. در سطح کلان کشور تخصیص این برنامه عدم تخصیص آن منابع به سایر امور مثلاً راه سازی، پل سازی، احداث و تکمیل کارخانه، ایجاد دانشگاه و غیره. بعد از تصمیم گیری در سطح کل کشور و الویت بندی امور، هریک از سازمان ها و وزارتخانه ها باید اولویت ها را تعیین کنند و منابع را به آنها تخصیص نمایند. در واقع سوسیالیسم حکومت کارگری است. سلامت در جامعه، صنعت برتر، كشاورزی برتر، تجارت پر رونق، علم پیشرو، اینها همهاش جزو آرمانها است. تحلیل اقتصادی چهار چوب عقلانی سیستماتیک و منحصر به فردی را برای تحلیل اهمیت موضوعات اقتصادی در مراقبت های بهداشتی ارائه میکند و راه حلهای مفیدی را برای حل مسائل پیشنهاد میکند. آن کسانی که خیال میکنند اگر ما مسئلهی انرژی هستهای را حل کردیم، مشکلات حل خواهد شد، خطا میکنند. ایشان با انتقاد مجدد از مشکلات موجود بر سر راه ایجاد واحدهای تولیدی، گفتند: گاهی برای فعالیت یک واحد تولیدی باید نه از ۷ خوان بلکه از ۷۰ خوان عبور کرد که مسئولان باید این مشکل جدی را حل کنند و مقررات زائد و موانع تولید را رفع کرد.

پس از بازگشت به کشور در 1358، ایشان فعالیت علمی خود را به عنوان عضو هیات علمی دانشگاه آزاد ایران شروع کرد و پس از ادغام مجتمع های علوم انسانی و دانشگاه آزاد که دانشگاه علامه طباطبایی نام گرفت، به تدریس و پژوهش خود در این دانشگاه ادامه داد. در سال 1384 دانشگاه شاهد به عنوان دومین دانشگاه در سطح کشور نیز مجوز پذیرش دانشجو را دریافت نمود. یعنی در زمان تصمیم گیری ما در سطح کلان کشور کدامیک از اقدامات و مسائل در اولویت بالاتری قرار دارند آیا مسئله بهداشت و سلامتی در اولویت است؟ تولید کالاها و خدمات در گرو وجود مواد اولیه است. بنابراین هر تصمیمی که در خصوص استفاده از منابع عمومی گرفته می شود باید این نکته را در نظر بگیرد که اولا اولویت اصلی در استفاده از این منابع چیست؟ ما باید نگاه کنیم ببینیم انگیزهی دشمن چیست، آن نقطهی ضعفی که ممکن است دشمن از آن به ما ضربه بزند کجا است، آن را مسدود کنیم، آن را ببندیم؛ توقّع بنده از مسئولین گوناگون بخشهای مختلف این است. در واقع مراقبتهای بهداشتی و درمانی یکی از اصلیترین عناصر هزینه، سرمایهگذاریها و اشتغال در هر اقتصاد پیشرفته است. خیلی جاها در سرتاسر کشور، این امکانات وجود دارد.

بسیاری از این منابع که برای تولید و مصرف مراقبتهای بهداشتی و درمانی استفاده میشوند میتواند برای موارد دیگر مورد استفاده قرار گیرند. در این دوران تقاضا در جامعه افزایش می یابد به همین دلیل و برای کاهش آن سیاست های مالی انقباضی توسط دولت مورد استفاده قرار می گیرند. امروز حقایق در مورد نیّات پلید دولت ایالات متّحدهی آمریکا علیه اسلام و مسلمین و جمهوری اسلامی آشکار شده. اگر ما بپذیریم که سلامتی یک کالای اقتصادی است، پیچیدگی های آن عمیق تر و مباحث و تصمیم گیریها در مورد آن شکل دیگری به خود میگیرد. اگر چنانچه ما به این نکته که نکتهی دهم بود توجه کنیم، طبعاً چرخهی علم تا ثروت – مخصوصاً در بخشهایی که دارای مزیت هستند – به راه خواهد افتاد و امتداد پیدا خواهد کرد؛ و این در اقتصاد مقاومتی انشاءالله روی میدهد. عکس العملهای محلی، ملی و جهانی نسبت به موضوع سلامتی با توجه به دیدگاهای اقتصادی و روشهای تحلیل اقتصادی شکل میگیرند . توجه و تمرکز اصلی آن بر مطالعه رفتار و عوامل اقتصادی- اشخاص، بنگاهها، دولتها و سایر سازمانها – که مواجه با کمیابی هستند میباشد. دولتها و خریداران قبل از در دسترس قرار گرفتن یک داروی جدید، به طور فزاینده ای خواهان مدرکی دال بر هزینه – اثربخشی آن دارو بر داروهای موجود هستند.

آیا مسائل امنیتی بیشتر در کشور برتری دارد و مسائلی از این قبیل که جهت گیری اصلی کشور را برای ارتقا رفاه اجتماعی نشان می دهد. همچنین مستلزم فدا کردن سایر استفادههای بالقوه از منابع استفاده شده برای ارائه این مراقبتهاست(هزینه فرصت). تعیین می شوند. سیاست های اقتصادی تحت تاثیر سازمان های بین المللی از جمله بانک جهانی و صندوق بین المللی پول و همچنین عقاید احزاب سیاسی شکل می گیرند. همچنین گاهی سیاست های درآمدی نیز به کار گرفته می شوند. شرکتهای دارویی علاقه بسیاری به نشان دادن منافع اقتصادی و اجتماعی محصولات شان دارند زیرا این کار موقعیت شان را در بازار بهبود می بخشد. در حال حاضر بیشتر فارغ التحصیلان این رشته در رسته های آموزشی (به صورت هیات علمی) و پژوهشی مشغول به فعالیت هستند. در کشورهای صنعتی اقتصاد دارو به عنوان یک زمینه کاربردی بسط و توسعه یافته و تعداد مطالعات چاپ شده به سرعت در حال افزایش است. این بخش شرکتهای دانشبنیان و فعالیتهای اقتصادی دانشبنیان خیلی جادهی باز و امیدبخشی است. به مسئلهی اقتصاد باید با این دید نگاه کرد. وقتی اقتصاددانان به هزینهها اشاره میکنند منظورشان هزینه فرصت است نه هزینههای حسابداری.

دیدگاهتان را بنویسید